Esperientzia lineala, baina esperimentatzeko aukerarekin

Esperientzia ibilbide lineal eta gidatu baten bidez garatzen bada ere, espazioa erabiltzaile bakoitzak modu desberdin eta pertsonalean bizitzeko diseinatuta dago. Arkitekturak mugimendua erdiguneko puntu bakar baterantz bideratzen du, Quattrocentoko perspektiba-konposizioetan gertatzen den bezala; han, ikuslearen begirada lerro zuzenen eta arreta handiz eraikitako sakontasunen bidez gidatzen da. Hala ere, itxuraz zurruna den egitura horren barruan, esperientzia emozionala ez da inoiz guztiz berdina.Espazioko elementu bakoitzak, hala nola argiak, soinuek, itzalek, islek edo ilusio optikoek, bisitariaren pertzepzioa aldatzen du, haren kokapenaren, ibiltzeko erritmoaren edo xehetasun bakoitzari eskaintzen dion arretaren arabera. Ibilbide fisikoa guztientzat bera izan arren, sentsazioak etengabe aldatzen dira. Erabiltzaile batzuek espazioa lasaitasun eta barne-bilketa gisa senti dezakete; beste batzuek, berriz, nostalgiaren, distantziaren edo baita ezinegonaren ikuspegitik ere bizi dezakete.Ibilbide kontrolatuaren eta esperientzia librearen arteko harreman horrek interpretaziorako irekita dagoen proposamen bihurtzen du espazioa. Bisitariak aurrez markatutako bide batean aurrera egiten du, baina bizitzen dituen emozioak bere memoriatik, bere oroitzapenetatik eta obrak zein espazioak eraikitako atmosferarekin lotzeko duen modutik sortzen dira.