Oraina eta iragana

arte egoitza murgitzailea

Itzalak eta islak espazioaren barruan orainaren eta iraganaren etengabeko irudikapen gisa funtzionatzen dute. Erabiltzailearen aurrean proiektatzen den itzalak atzean uzten duena sinbolizatzen du: haren oroimena, haren arrastoa eta bizitako denbora baten sentsazioa, aurrera egin ahala lagun egiten diona. Aldiz, materialek eta gainazal leunduek sortzen duten islak orainaren irudi berehalakoago eta isilagoa itzultzen du; presentzia hotz eta iragankor bat, ikuslea espazioan dagoen bitartean baino existitzen ez dena.Bi elementu horien artean eraikitzen da Darío Urzayren obrarekin lotzen den nostalgia asaldagaitzaren sentipena. Bisitaria bi denboraren artean ibiltzen da: etengabe aurrerantz proiektatzen den iraganaren eta desagertu aurretik nekez eutsi daitekeen orainaren artean. Horrela, espazioa tarteko egoera batean geratzen da esekita, non oroimena eta errealitatea elkarrekin bizi diren, baina inoiz erabat elkartu gabe.